|
|
| Naam |
Michiel Broes |
| Geboren |
1 juni 1993 te Leuven
|
| Huidige
leeftijd |
18 jaar |
| Woonplaats |
Keerbergen |
| School
|
KHK Geel |
|
Studierichting |
Bachelor
Elektromechanica |
| Hobby |
wielrennen |
| Vrije tijd |
karting, pocketbicken,
cycling manager |
| Familie |
1 zus : Charlien,
ouders : Helga en Leo |
Hoe het
begon
Toen
ik 6 jaar was ben ik samen met mijn neef gaan voetballen bij
S.K.Keerbergen, maar dat was niet wat ik écht graag deed. Na één
seizoen hield ik het dan ook voor bekeken, want tijdens de
paasvakantie had ik een week ijshockeykamp gevolgd en toen wist ik
het : ijshockey zou mijn sport worden!Op mijn zevende sloot ik me
aan bij Olympia Heist op den Berg. Fijne tijd was dat!Maar een
ijshockeyseizoen is vrij kort en van mei tot half september kon ik
mijn energie niet kwijt. Zo ben ik beginnen fietsen tijdens de
zomermaanden met mijn opa, Frans Ceulemans. Na een tijdje kreeg ik
er echt zin in en wou ik wel eens een wedstrijd rijden. Bij de
11-jarige miniemen reed ik mijn eerste wielerproef, zoals dat dan
heet, in Schulen. Toen had ik de smaak goed te pakken, maar
ijshockey kwam nog steeds op de eerste plaats. Twee jaar heb ik
geprobeerd deze sporten te combineren, maar het laatste jaar ging
mijn voorkeur steeds meer uit naar het koersen en besloot ik, na zes
seizoenen, een punt te zetten achter het ijshockeyen. In 2006-2007
beleefde ik dus de eerste winter zonder hockey, maar ik kon tevreden
terugblikken op een compleet wielerseizoen en ging wat veldrijden om
de winter door te komen. Dat is weer een discipline apart en ik zal
nog veel moeten leren, maar ik vind het enorm plezant!
Mijn opa heeft zelf ook gekoerst en dankzij hem kreeg ik dus
eigenlijk het virus te pakken. We gaan altijd samen trainen, hij
onderhoudt mijn fiets en staat me bij met goede raad. Hiervoor wil ik
hem langs deze weg heel erg bedanken!
Mijn
wielercarriere in 't kort
In
2004
ben ik met wielrennen gestart
en reed ik reeds enkele wedstrijden bij de 11-jarige miniemen, maar 2005 was
eigenlijk mijn eerste volledige wielerseizoen bij de 12-jarige aspiranten. Ik
rijd bij De Demerspurters Haacht-Betekom.
In
2005 behaalde ik reeds 1 overwinning en
enkele podiumplaatsen en werd kampioen van Vlaams Brabant op de piste.
In
2006 won ik een omnium op de piste, werd
vice-kampioen van Brabant zowel op de weg als op de piste en stond nog een paar
keer op het podium.
In
2007
werd ik opnieuw kampioen van Brabant
op de piste, behaalde brons op het prov.kamp. tijdrijden, reed al mijn
wedstrijden (op één na) in top 10 waarvan slechts 5 buiten top 5, behaalde 6
overwinningen en stond in totaal 11 keer op het podium!Ik kreeg reeds een mooie
aanbieding van een grote club, maar bedank hier voorlopig nog voor. We zien wel
hoe het verder evolueert.
2008...een seizoen
waar ik toch met wat spanning naartoe leefde, want iedereen
waarschuwde voor de overgang naar de nieuwelingen "nu begint het
echte werk...", "bij de nieuwelingen begint het pas...", "nu zal 't
andere koek zijn...", ...
Maar al gauw merkte ik dat er, buiten de extra kilometers en het samen
koersen met de 16-jarigen, weinig verschil is met vorige jaren.
Dit seizoen bedank ik voor tal van selecties om zo, bewust, het
aantal grote wedstrijden nog beperkt te houden.
De provinciale titel op de weg, die toch stiekem op mijn
verlanglijstje stond, haal ik binnen.
Deze, nog 2 overwinningen, 5 tweede plaatsen en een derde plek maken
mijn eerste nieuwelingen seizoen wat mij betreft meer dan geslaagd !
De grote clubs komen dan ook opnieuw aanbellen, maar die stap stellen we ook
nu nog wat uit. Alles op zijn tijd !
Nu wordt gezegd dat het bij de beloften pas echt begint...ik kijk er
alvast naar uit !
Maar ondertussen ga ik eerst nog genieten van mijn 2e nieuwelingen
seizoen !Voor het seizoen
2009
had ik hoge verwachtingen en het begon allemaal veelbelovend : na
een dikke koersmaand had ik al 3 overwinningen mogen noteren. In de
wedstrijden die ik voor mezelf had aangestipt liep het echter
telkens mis : Moerbeke - Viane moest ik uitrijden met een
losgekomen spaak, na aankomst kon ik mijn wiel geen mm meer
verdraaien, ik werd nog 14e maar had zonder problemen veel vroeger
geëindigd. De volgende, Nieuwmoer-Kalmthout, ben ik gevallen. Niet
erg, maar in zo'n snelle vlakke wedstrijd is het onmogelijk
terugkomen. Het PK moest ik met millimeters afstaan, fotofinish
moest daar de winnaar aanwijzen en dan nog met veel vraagtekens.
Niet getreurd dacht ik, in de zomer volgen nog mooie wedstrijden :
Vlaams en Belgisch kampioenschap, de IC Prins der Nieuwelingen,
allemaal vlakke wedstrijden waar ik kans maak op een mooi resultaat.
Maar dat was natuurlijk buiten de problemen in mijn benen gerekend
(zie nieuwspagina). Pas in Betekom, half augustus, voelde ik
beterschap en daar reed ik plat...
Ondanks alle tegenslagen heb ik toch nog 11 podiumplaatsen, waarvan
4 overwinningen, bijeengetrapt.
Toch kijk ik met een dubbel gevoel terug op dit seizoen, er zat zo
veel meer in...
Van onze club kregen we in eerste instantie een brief dat ze ermee
zouden stoppen na dit seizoen en dus moest ik dit jaar wel ingaan op
de aanbiedingen die me werden gedaan. Uit een 6 - tal mooie
voorstellen waaronder verschillende grote clubs, heb ik bewust nog gekozen voor
een niet al te grote ploeg, die wel veel te bieden heeft en
bovendien nog in de buurt is : HAND IN HAND uit Baal.
2010
was mijn eerste jaar bij de juniores.
Zo'n eerste jaar is
altijd een overgangsjaar. Het is een jaar
geweest met verschillende keren 'bijna', maar 'net niet'. Ik haalde 14 top 10
plekken waarvan 7 x top 3. Verder mocht ik er nog verscheidene bij
de eerste 20 noteren.
Niet slecht misschien voor een eerstejaars,
maar ik had doodgraag eens op het hoogste schavotje gestaan en dat
is me dit jaar niet gelukt.
Over het algemeen ben ik toch
tevreden over het seizoen, want ik heb enkele heel mooie koersen
gereden.
Volgend seizoen start ik opnieuw in de kleuren van Hand in Hand,
met Tony als ploegleider.
2011
het 2e jaar bij de juniores heb ik er opnieuw alles uit gehaald wat er
in zat.
Vlak voor het seizoen begon werd eindelijk het probleem gevonden in mijn
heup waar ik al enkele jaren mee worstel. Een operatie bleek
onafwendbaar, maar niet acuut en stelde ik dus uit tot na het seizoen.
Van de 11 podiumplaatsen, waarvan 3 overwinningen, die ik behaalde gaf
de 3e plek in de laatste rit van de Keizer der juniores mij de meeste
voldoening. Het was een loodzware rit : niet alleen door de Hoge Blekker
die we elke ronde moesten passeren, maar ook door de gure
weersomstandigheden. En na regelmatig pech gehad te hebben in de
interclubs, raakte ik eindelijk eens op het podium.
Ik stopte het seizoen iets vroeger om op 6 oktober geopereerd te worden.
De revalidatie verliep zoals verwacht zodat ik iets later dan normaal
aan de voorbereiding voor mijn eerste seizoen bij de beloften kon
beginnen.
Na twee mooie jaren bij Hand in Hand - Baal wil ik alle mensen van de
club hartelijk danken voor hun continue inzet en zet ik nu de stap naar
Rock Werchter Cycling Team.
|
